โอ๊ย!!! ไมเราซวยอย่างนี้เนี่ย กรี๊ดดดดดดดด หงุดหงิด+โมโหเป็นบ้าเรย ไอเชรี่ยคนนั้น แมร่งมากรีดกระเป๋าเรา อารมณ์เสียชิบ วันนี้เราโดนกรีดกระเป๋าที่ป้ายรถเมล์ ตรงเมเจอร์ปิ่นเกล้า ตอนแรกนะ ไม่รู้เรื่องเรยว่าโดนกรีดกระเป๋า แบบว่า ยืนรอรถเมล์นานมากๆ พอรถมาช่ายมะ เราก้อจะรีบขึ้นรถ อยู่ๆแมร่งก้อมีผู้ชายคนหนึ่งมายืนขว้าง แบบเก้งๆกังๆ อยู่ตรงบันไดรถเมล์ แบบว่า กรูจะขึ้นหรือไม่ขึ้นดีว่ะ แบบว่า มานยืนขว้างเรานานพอสมควรเรย เราเรยหงุดหงิด ก้อเรยเปลี่ยนไปขึ้นอีกฝั่งนึง ตอนที่โดนไอเชรี่ยนั้นขว้างอยู่ช่ายมะ เราก้อได้ยินเสียงเหมือนอะไรขาด "ดังแคว้กเรยอ่ะ" ตอนนั้นเราก้อไม่ได้สนใจอะไร พอขึ้นรถมากำลังจะหยิบเงินจ่ายค่ารถเมล์ เห็นกระเป๋าขาด โคดตกใจเรยอ่ะ อย่างแรกที่ทำคือ หาโทรศัพท์มือถือว่ายังอยู่หรือป่าว โชคดีมากๆเรยอ่ะ ที่ไอเชรี่ยนั้น ไม่หยิบกระเป๋าเงิน หรือว่ามือถือของเราไป

     พอรู้ว่าของยังอยู่ครบช่ายม่ะ ก้อมานั่งคิดว่า สงสัยไอคนที่ขว้างเรา มานคงมาวางแผนไว้ก้อแน่เรยๆ แบบว่าคนนึงขว้างเรา อีกคนนึงก้อกรีดกระเป๋าเราไป แล้วไอเสียงดังแคว้กที่เราได้ยิน ก้อคือ เสียงกระเป๋าของกรูนี่หว่า โอ๊ย ช้านอารมณ์เสียยยยยยย กระเป๋าเพิ่งซื้อมา ใช้ยังไม่ถึงเดือนเรยอ่ะ เสียดายมากๆเรย แมร่งไอเชรี่ย พวกมรึงอ่ะ โคดเลวเรย ไอสาดดด กรูอยู่ของกรูดีๆ ก้อมากรีดกระเป๋ากรู แมร่ง ตอนอยู่ที่ป้ายรถเมล์เราก้อไม่ได้หยิบมือถือขึ้นมาโทรหาครายนะ แบบว่า เมื่อไม่นานมานี้ น้าเราเพิ่งจะเตือนเราอยู่หยกๆว่า เวลาอยู่ในที่สาธารณะหรือว่าป้ายรถเมล์ อย่างหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาใช้นะ มานอันตราย เดี๋ยวนี้พวกเชรี่ยๆอย่างพวกแมร่งยิ่งมีเยอะๆอยู่ ดูดิ เราไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์อย่างงี๊ขึ้นกะเรา ถือว่าเราโชคดีมากๆ ที่ไม่โดนพวกมานเอาอะไรไป

     ปล. วันนี้เราไปซื้อโปรเตอร์ทงบังชินกิมาด้วยหล่ะ กรี๊ดดด รูปแจจุงที่นอนอยู่บนโซฟาโคดน่ารักเรยอ่ะ ดีนะเนี่ย ที่มานไม่ได้กรีด โดนโปรเตอร์แจจุงคนสวยของเรา ไม่งั้นนะ มรึง..........สาด

         ขอบ่นอะไรนิดส์นึงนะคะ แบบว่า เพื่องานมาลัยเนี่ย พวกพี่ตั้งแต่ปี2ขึ้นไปต้องแต่งชุดไทยไปร่วมงานอะคะ และเราซึ่งเพิ่งจะเปงพี่ปี2 ก้ออุตส่าห์ไปเช่าชุดไทยมาใส่เพื่องานนี้โดยเฉพาะ ตอนแรกก้อกะว่าจะใส่ชุดโนราห์ แต่ทำไปทำมาไม่ได้ใส่ เนื่องจากว่า พวกพี่ๆเค้าไม่ให้ใส่เวอร์ๆเกินหน้าเกินตา ชิ อย่างเซ็ง เพราะปีนี้เค้าให้ปี2แต่งเปงชาวบ้าน แต่เรื่องอะไรเราจะยอมหล่ะ ให้ใส่สไบกะนุ่งผ้าธรรมดาๆ ฝันไปเหอ ว่าช้านจะใส่ เชยจะตาย เราก้อเรยไปเช่าชุดไทยแบบอะไรว่ะ ไม่รู้ว่าเค้าเรียกว่าอะไรอ่ะ ครือแบบว่า เอามาผ้าไหมมาทำเปงเสื้อเกาะอก แล้วก้อใส่ผ้าซิ่นแบบพับจีบหน้านาง ซึ่งพับยากมากๆ (ต้องขอบคุนพวกพี่ไก่ พี่ก้อย แล้วก้อเพื่อนๆของพวกพี่ที่ช่วยนู๋แต่งชุดไทยให้สวยเด้งอย่างนี้) แล้วก้อเอาผ้าไหมอีกผืนนึงมาคลุมไหล่ โฮะ โฮะ ไฮโซ มากม๊ากเรยค๊า

 

          แต่ตอนเช้าวันที่จะไปงานมาลัยเราได้โทรไปหาน้องรหัส เพื่อจะถามว่ามาถึงมหาลัยยัง รู้มั้ยมานตอบเราว่าอะไร "ตอนนี้ผมจะถึงบ้านแล้วครับ บ้านผมอยู่ที่ยโสธร" กรี๊ดดดดดดดดดด แมร่งอะไรว่ะ เมื่อวานกรูก้อโทรไปหา พี่แน๊ตๆ ก้อไม่ไป แล้วนี่ แกยังไม่ไปอีก อ๊ากกกกกกกกก ช้านเช่าชุดมาแพงนะโว้ยยยยยย รู้มั้ยว่า เงินค่าเช่าชุดนั้นอ่ะ ซื้อผู้ชายได้ตั้งเยอะนะยะ งืมมมมมมมมม เซ็งโว้ยยยยยยยยย อยากซื้อผู้ชายอ่า

        

         วันเสาร์เรานอนแค่3ชม.เองอ่ะ แมร่งไม่อยากลุกจากที่นอนเรยอะ ง่วงชิบหาย รู้งี๊ไปเองดีกว่า เพราะเราไม่รู้ว่ารถไฟออก7โมงครึ่ง เรยไปกะเพื่อน นัดเจอกานที่มหาลัยตอนตี5กว่าๆ พอรถไฟมาช่ายมะ แมร่ง ขึ้นไปถึงไม่มีที่นั่ง อันนี้ยังไม่โกรธ เพราะ ทำไปทำมาก้อหาที่นั่งได้ แต่ก้อนอนไม่ได้อ่า นั่งดูพวกปี3ซ่อมน้อง อย่างมันส์ สนุกโคด พอไปถึงที่เพชรบุรี ก้อต้องนั่งฉิ่งฉับทัวร์ไปที่พักต่ออีก อันนี้โกรธจริงๆแล้วอ่ะ แมร่งข้าวก้อไม่มีให้กรูกิน รถก้อไม่พอ เงินก้อเก็บไปแล้ว ทำไมกรูต้องมาจ่ายเงินเพิ่มอีกหล่ะ แบบว่านะ รถไม่พอ แต่มานก้อรอได้นิ่ แค่2ชม.เองทำไมพวกกรูจะรอไม่ได้หล่ะ พวกมรึงแหล่ะ อีห่า บ้ากิจกรรมกานมากหรอ รอแค่2ชม.จะตายกันหรือไง ยังกะเสือกกะสนไม่เช่ารถมาอีก เพื่อที่จะได้ไม่ต้องรถ2ชม. เรื่องที่พวกมึรึงเก็บเงินกรูเพิ่มไม่เท่าไหนหรอก กรูไม่ได้งกนะ แต่ทำไมพวกที่ไปกะรถเที่ยวแรก ไม่ต้องจ่ายหล่ะ เงินก้อเก็บเท่ากัน แล้วไอ2ชม.น่ะ ทำไมจะรอไม่ได้หล่ะ ก้อตอนแรกรอรถที่พวกมรึงไปเช่าก้อนะ ชม.นึงแระ ขับไปอีกสักพัก ก้อไปแวะรับพวกปี4 ที่กินข้าวอยุ่ที่บิ๊กซ๊ รอแมร่งอีกครึ่งชม. สรุปก้อ2ชม.เท่ากับเวลาที่รอรถเที่ยวแรกวนกลับมารับหล่ะว่ะ อีเลว

 

          เอาหล่ะ พอไปถึงที่พัก ก้อนะ ห้องนอนดีๆสะอาดๆแล้วก้อมีแอร์ โดนพวกที่มาถึงเที่ยวแรก แย่งไปหมดแล้ว อย่างเคือง อารมณ์เสียมากๆ ตอนแรกก้อรถ ต่อมาก้อที่นอน ไม่มีอะไรดีๆเรยหรอว่ะ ห้องที่เราได้นะ ไม่มีแอร์ไม่ว่า หรอก แต่พัดลมสักตัว มานยังไม่มีให้เรย นอนกันทั้งห้องตั้งเกือบ 30 คน ต้องเปิดหน้าต่างนอน เพื่อที่ว่าจะได้มีลมพัดเข้ามาบ้าง แต่ลมไม่ได้พัดเข้ามาอย่างเดียวอะดิ ยุงกะแมลงต่างๆนาๆมานก้อเข้าด้วย กัดกรุอย่างเจ็บ แถมคันอีกด้วย โอ๊ยยย หงุดหงิดอย่างแรง โมโหมากๆ ตอนแรกกะว่าจะไม่เข้า เพราะไม่มีพี่ไม่มีน้องมาร่วมงาน แต่กรูเช่าชุดมาแล้วจะไม่ใส่ก้อเสียดาย ก้อเรยไปร่วมงานอย่าง เซ็งๆๆ แต่แอบหลับไปหลายครั้ง ง่วงมากๆ รูปก้อไม่ได้ถ่าย งานมานเริ่ม 6โมงเย็น แต่เลิกตี1กว่า ครายมานจะมีอารมณ์ถ่ายว่ะ เครื่องสำอางก้อลอก หน้าก้อมันอีก อย่างเซ็ง

 

       แถมกว่าจะนอนกะนะ ตี3 กว่าจะทำอะไรเสร็จ อาบนําอีก แมร่งเสียเวลาโคด ก้อนอนยังไม่อิ่มเรยมาปลุกกรูอีกตอน6โมงครึ่ง  แมร่งกรูจะไม่ว่าอะไรมรึงเรยถ้ารถออก 8โมง แต่นี่รถออกจากที่พัก 10โมง อีห่า จะปลุกกรูขึ้นมาทำเชรี่ยไรว่ะ กว่าจะไปถึงสถานีรถไฟก้อ 11โมง รถไฟมากี่โมงรู้มั้ยคะ บ่ายโมงคะ อีบ้า พวกมรึงโรคจิตกานป่าวว่ะ เลวโคด หน้ากรูขึ้นสิวเรยรู้มั้ยว่า ค่ายาหาหมอมานแพง อีบร้า อีหอย อี....... ไม่รู้จะสรรหาอะไรมาด่าพวกแมร่งแล้ว โมโห หงุดหงิด อารมณ์เสีย ฯลฯ

 

       ขอโทด แล้วก้อขอบคุน ทุกคนที่มานั่งทนฟังเราด่า มาอย่างอดทนด้วยนะคะ

กว่าจะมาอัพต่อได้ เหนื่อยจริงๆเว้นไว้นานไปหน่อยนะคะ ต้องขอโทดด้วยนะคะ

 

          เอาหล่ะมาเริ่มกานดีกว่า อิอิ วันที่สองเราไปตามดูทงบังที่งานชาแนลวีอ่า แต่เรากะเพื่อนๆไม่มีบัตรเรยเข้างานไม่ได้ เรยกะว่ากรูจะไปรับทงบัง ณ พรมแดง ที่หน้างาน อุตส่าห์รีบออกจากบ้านตอนบ่ายครึ่ง เพื่อไปจองพื้นที่รอรับทงบัง แต่พอทำไปทำมาใกล้จะถึงเวลาที่งานเริ่มตอนประมานเกือบ6โมงเย็น ไอพวกสต๊าฟ-การ์ดของงานวี ดันมาไล่พวกเราที่ยืนอยู่หน้าพรมแดงไปกระจุกรวมกานอยู่ข้างหน้าลานจอดรถ ซึ่งมีพื้นกว้างประมาณ1เมตรให้ยืนรอ แล้วก้อเข้าเหล็กมากั้นไม่ให้เข้า แมร่งคิดดูดิจะไปยืนพอที่ไหนล่ะว่ะ คนเปงพันคนให้พื้นยืนแค่ประมาน1เมตร บร้าหรือป่าวว่ะ คนนะโว้ยไม่ช่ายปลากระป๋องให้อัดๆๆกันเข้าไปอยู่ได้ อึดอัดจะตาย หายใจก้อไม่ออก สรุปเรากะเพื่อนๆ+เจ๊ๆก้อหาทางออกมายืนรอทางด้านข้างงานซึ่งไม่ค่อยมีคน แล้วสมมติว่ารถทงบังก้อเหงอยู่แล้ว แถมชัดด้วยสรุปว่ามุมดี แต่พอรอไปรอมาก้อนะ แมร่งเบื่อว่ะ เมื่อไหร่จะมาสักทีละคะ แถมจุดนั้นเหงชัดก้อจริงแต่เหงแค่นั่งอยู่ในรถตู้  ก้อเรยเปลี่ยนที่ยืนรออีกทีนึง คราวนี้ไปยืนรอข้างในลานจอดรถ ซึ่งสูงกว่าข้างนอกลานจอกรถ แถมเหงพรมแดงที่ทงบังจะเดินเข้างานชัดอีกด้วย อิอิ ตื่นเต้นๆๆๆ ยืนรอไปสักพักพวกดาราก้อเริ่มเดินทางมาเข้างาน มีครายบ้างนะ ที่เหง เอ่อ พี่ชาย ชาตโยดม มากะผญใครายก้อไม่รู้มองไม่เหง แล้วก้อพวกเบอรี่4คน ฟิลม์ รัฐภูมิ อื่นๆอีกมากมาย อยู่ก้อมีรถตู้คนนึงแล่นผ่านมา ข้างในรถตู้มีผช.ใส่ชุดขาวทั้งชุด เฮ้ยยยยยยย ทงบังป่าวว่ะ เสียงกรี๊ดดังมากๆๆๆ รีบเบียดชาวบ้านไปดูอย่างรวดเร็ว ลุ้นๆๆๆๆ อ้าว เวง ซะงั้น ไอชุดขาวพวกนั้น มานคือ เอเอฟ2 โด่!!!! อย่างเซ็ง กรูกะแล้นว่าตอนที่เหงในรถตู้ทำไมมานแปลกๆดูทะแม่งๆ ชิที่แท้พวกเอเอฟ2นี่เอง

         

           หลังจากที่ยืนรอไปอีกสักพัก ท้องฟ้าเริ่มมืด อ้าว!!ซวย จริงๆเรยกรู ฝนเสือกจะตกอีก ทงบังสุดที่รักของพวกเรายังไม่เสด็จเรยอ่า ทำไงดีหว่า อยากเจอง่ะ กลับบ้านกานป่าวเพื่อนๆฝนจะตกแล้วนะ แต่เราอยากรออีกสักพักอ่าเผื่อทงบังจะมาถึงแล้วนะ งืม เอาไงดี สรุปว่ารออักสักพักละกาน รอยังไม่ถึง5นาทีเรยอ่ะ อยู่ฝนก้อตกลงมาแบบว่าไม่ลืมหูลืมตาเรยเว้ย ตกหนักมากๆ ร่มก้อไม่ได้เอาสักคน ที่บังฝนแถวนั้นก้อไม่มี เปงลานจอดรถที่โล่งๆ ยังดีที่มีรถตู้คันนึงใจดีเปิดท้ายไว้ให้พวกเรายืนหลบฝน แต่แอบสงสารน้องที่ยืนอยู่ข้างหน้าลานจอดรถอ่า ไม่มีที่บังฝน แถมใส่ชุดนักเรียนกานเปงแถบอีก โดนนำทีก้อนะ ใสแจ๋วเรยอ่า บางคนก้อไม่ยอมหลบฝนแบบว่า ไม่มีทีหลบจะให้พวกกรูไปหลบที่ไหนหล่ะว่ะ เอาหล่ะยืนรอมานทั้งฝนตกนี่หล่ะ โอ้วว นับถือสปิริตของน้องๆจริงๆเรย หลังจากที่รอให้ฝนหยุดตก(ซึ่งไม่มีวี่แววว่าจะหยุดสักที) มาสักชาติเศษ เริ่มทนไม่ไหวแล้ว นําท่วมถึงตาตุ่มแล้วเฟ้ย กรำ กางเกงกรูเปียกหมดแล้ว เรยตกลงกานว่า ถ้าฝนซาเมื่อไหร่กลับบ้านกันเหอะ ไม่ไหวแล้วง่ะ เนี่ยงานก้อเริ่มไปแล้ว แถมดีไม่ดีทงบังอาจจะเข้างานไปแล้วก้อได้ วันนี้คงไม่เจอหรอก ทุ่มกว่าแล้วด้วย กลับบ้านกานดีกว่า โอเคกลับบ้านก้อได้ไม่เปงไร ทุกคนยังอารมณ์ดีอยู่ เพราะว่าภาพเหตุการณ์แห่งความประทับใจที่ Seed ยังคงติดตาเราอยู่

         

          พอกลับบ้านกะนะ อาบนํา กินข้าว แล้วก้อเข้าบอร์ดตามปกติ หาข่าวทงบังต่อว่าเปงไงบ้าง แล้วก้อคุยเอ็มกะคนที่ได้เข้างานวีว่า เปงไงบ้าง เราเรยถามว่าทงบังเข้างานกานกี่โมงหรอ -อ่อ เข้างานตอน6โมงครึ่ง ที่ประตูด้านหลัง O0O กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด 6โมงครึ่ง ช้านยังยืนรออยุ่เรยนะ แต่เปงประตูหน้า=_=" เศร้าจิตเล็กๆ ได้ข่าวว่า ที่ประตูหลังคนน้อยมากๆ ท่าทางจะเหงแบบระยะใกล้ชิด แอบอิจฉาเว้ยยยย หลังจากที่กรี๊ดๆดีดดิ้นได้สักพัก กะเริ่มทำใจได้ แล้วก้อไปนอนเพื่อรอไปงานมีตติ้งที่ตึกแกรมมี่พรุ่งนี้ (นี่กะไม่ได้บัตรเหมือนกาน คิดดูดิอะไร ช้านจะไร้ดวงได้เจอยุนยุน แบบว่าจับฉลาก3ครั้ง แมร่งไม่ติดกรูสักครั้งข้ามอยู่ได้ บัตรเรา 707 แต่มานจับได้717 กรี๊ดดดดดดด แอบเคือง) ตอนแรกลืมไปเรยว่า มีนัดแล้วนี่หว่าวันที่ 17มิย. มีเรียนแต่งหน้า แต่เหมือนเราจะมีเซ้นต์ คือเรียนแต่งหน้าเริ่มบ่ายครึ่ง แต่ทงบังมางาน3โมง กะว่าจะไปเรียนแต่งหน้าก่อนแล้วค่อยมาหาทงบัง โชคดีมากๆเรยคะที่มาหาทงบัง ถ้าเราไปเรียนแต่งหน้านะ บ่าย2ครึ่งยังเสด็จออกมาไม่ได้เรยค๊า ถือว่าเซ้นต์ดีมากๆที่คิดมาหาทงบังก่อน ก้อเพราะว่า.........

        

           ตอนที่ทงบังเดินทางมาถึง เราก้อได้เจอยุนยุนอีกแล้วคะ วันนี้ก้อยังหล่อเหมือนเดิม อิอิ น่ารัก เหตุการณ์ที่ตึกแกรมมีเรียบร้อยมากๆ เหมือนตอนที่อยู่ที่Seedเรย แบบว่านั่งเฉยๆ แล้วกรี๊ดหนุ่มๆอย่างเดียว วันนี้การ์ดไม่เยอะด้วย เหงทงบังชัดเจนทุกคนอีกแล้ว แถมหนุ่มๆยังเดินไม่เร็วอีกด้วย ดีใจสุดๆๆๆ ไม่เสียแรงที่ทิ้งคอร์สแต่งหน้ามาดูผู้ชาย พี่สต๊าฟบอกว่าวันนี้พวกเราทำตัวดีมากๆ เด๋วขากลับจะให้หนุ่มๆเดินทางกลับทางเดิมเหมือนตอนมา เราจะได้เหงหนุ่มๆอีกครั้งนึง แต่พอถึงเวลา ทำไมยังไม่ลงมาสักทีว่ะ นั่งเรียบร้อยแล้ว พวกที่มีตติ้งก้อลงมาครบแล้วนี่หว่า ทำไมยังไม่ลงมา สรุปคือ ..... หนุ่มๆต้องรีบกลับไปจัดของเพื่อเตรียมตัวเดินทางไปเยอรมัน ตอนนี้ทงบังกลับโรงแรมไปแล้ว แถมออกทางข้างหลังอีกด้วย เหอเหอ คิดถูกอีกแล้วที่ทิ้งคอร์สแต่งหน้า ไม่งั้นคงไม่เจอทงบังทั้งขามาขากลับ แต่พี่เค้าแอบใจดี บอกไฟล์กะเวลาเดินทางของทงบังมาให้พวกเรา แล้วทงบังก้ออยากให้พวกเราไปส่ง แต่เราไม่ได้ไปส่งทงบังอ่า แบบว่ามานดึกมากๆเรยอ่า ตั้ง5ทุ่ม ถ้าไปคราวนี้คงโดนพ่อกะแม่รุมทึ้งตายแน่ๆ สรุปก้อกลับบ้าน แบบว่า เจอตั้ง3ครั้งแล้ว เรยเฉยๆไม่ไปส่งก้อได้

         

          แต่พอหนุ่มๆขึ้นเครื่องไปแล้ว เรากะโทรไปถามรุ่นพี่ที่ไปส่งว่า เปงไงบ้าง เค้ากะตอบกลับมาว่า "แย่สุดๆ" อ้าวเกิดอะไรขึ้นที่สนามบิน เจ๊เค้าก้อเล่าให้ฟังว่า ตอนแรกหนุ่มๆจะไม่มาทางปกติ จะไปทางพิเศษ แต่เหงแฟนๆมารอส่งเยอะ เรยวนรถกลับมาขึ้นทางปกติเพื่อให้แฟนๆไม่เสียกำลังใจที่มารอส่งพวกเค้า เหตุการณ์ดูเหมือนจะดำเนินไปอย่างราบเรียบ แต่ดันมาสะดุดตอนที่ มีคนกลุ่มหนึ่งมารุมทึ้งทงบังที่หน้าทางเข้าเกท ได้ข่าวว่า ยุนได้แผล มิกโดนข่วนอีกแล้ว มินโดนกระแทก (อันนี้พี่เค้าก้อฟังมาจากคนอื่นอีกทีนะคะ เพราะไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์) ตอนแรกที่ได้ยินอย่างนี้ เครียดมากๆ แบบว่า แล้วอย่างงี๊เค้าจะกลับมาจัดคอนที่ไทยมั้ยเนี่ย มือถือเดี๊ยนก้อซื้อไปแล้ว ถ้าไม่จัดซวยเรยดิกรู

        

          สรุป ข่าวที่ออกมานั้นไม่เปงความจริงนะคะ เพราะหลังจากที่ติดตามข่าวสาร เรื่องนี้มานาน แล้วก้อดูจากคนที่อยู่ในเหตุการณ์มาเล่าให้ฟัง รวมทั้งในซินเซียเล่มใหม่ด้วย เค้าบอกว่าไม่มีอะไรนี่ แจกะเซียช๊อปปิ้งกานซะไม่มีมือถือตั๋วจนต้องใช้ปากคาบตั๋วแทน งั้นไอข่าวแย่ๆที่ออกมาหล่ะ ทำเพื่อ.........อะไรคะเนี่ย จะไซโคกานหรอคะ

 

PS: ทงบังชินกิ จะมาจัดคอนที่ไทยวันที่ 15กันยาจ้า ดีใจจัง แล้วเด๋วเจอกานนะจ๊ะ ยุนยุนแล้วก้อทุกคนเรย

ขอแอบมา up space นิดส์นึงนะ ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างอ่า ทำงานเก่ายังไม่เสร็จเรย แถมยังต้องส่งเสาร์นี้อีก ไม่รู้ว่าจะทำทันมั้ยเนี่ย!!!! แต่ก้อนะ ขอนิดส์นึง อยากอัพมากๆๆๆๆ อิอิ มีเรื่องอยากจะเม้าส์ให้ฟัง^^

 

เมื่อวันพฤหัสที่ 15 มิถุนายนที่ผ่านมา เราไปรับ"ทงบังชินกิ" ที่สนามบินมากะรุ่นพี่ที่มหาลัยฯ อิอิ ตอนไปเกือบไปไม่ทันนะ ก้อทงบังลงเครื่องเวลา 13.10อ่ะ แต่ตอน13.00เรากะรุ่นพี่ยังอยู่บนรถแท็กซี่อยู่เรย แถมเจเจยังโทรมาบอกว่า "แกรีบมาเร็ว เค้าเอาการ์ดมารอรับทงบังแล้ว" O[]O อ๊ากกกกก ยังไม่ถึงเรยง่ะ นั่งรอกรี๊ดๆๆๆ อยู่บนรถแท็กซี่ แถมยังสั่งให้ลุงคนขับรีบหยีบให้ถึงสนามบินเร็วๆอีกด้วย และแล้วก้อมาถึงสนามบินอย่างปลอดภัย รีบโทรไปหาเจเจคนแรก ว่าทงบังลงมายัง "ยังไม่ลงเรยแก รีบมานั่งรอทงบังเร็วๆ เราอยู่หน้าธนาคารทหารไทย" ง่ะ หาธนาคารทหารไทยไม่เจอโว๊ยยยยยยย เนื่องจากว่าตอนนั้นอยู่ในสถานะที่ว่า ทงบังจะลงมาแล้ววววว เรยค่อนข้างจะเบลอๆๆกานหน่อย เราก้อเรยรีบเดินไปถามพี่พนักงาน King powerที่อยู่แถวนั้นๆว่า "โทษนะคะ terminal 1 ผู้โดยสารขาเข้าอยู่ทางไหนคะ เหงเพื่อนบอกว่าอยู่ด้านหน้าธนาคารทหารไทย แต่นู๋หาไม่เจออ่าคะ ไม่ทราบว่าพี่รู้มั้ยคะว่ามานอยุ่ไหนอ่าคะ" ลงไปข้างล่างเรยครับน้อง น้องมารับดาราเกาหลีหรอคับ (-ง่ะ รู้ได้ไงว่ะ =_=")

"เอ่อ.. ช่ายคะ ขอบคุนมากๆเรยนะคะ" แล้วก้อรีบวิ่งลงไปข้างล่างทันที เฮ้ยยยยยย โคดเหนื่อยเรยอ่า ดีนะที่ทงบังยังไม่ลงมา แล้วก้อไปนั่งรอทงบังลงมา แหม~~~ กว่าจะลงมาตั้งเกือบ 13.30น่ะ แต่พอลงมาแล้วไม่นึกว่า "ยุนโฮจะเดินออกมาโท่งๆๆอย่างงั้น ตกใจมากๆๆ เอ๋อไปเรย แบบว่า กี๊ดดดดดดดดดดด โคดน่ารักเรยอ่า น่ารักมากๆๆ หน้าใสกิ๊กเรยอ่า หล่อมากๆๆ" (นี่คือเหงแบบไม่ค่อยชัดนะ เพราะนักข่าวเยอะมากๆ ยกกล้องมาบังสุดหล่อเราหมดเรย โคดเซ็งเรยอ่ะ -_-a ส่วนคนอื่นๆ มองไม่ค่อยเหงอ่ะ เพราะน้องๆแฟนคลับอยู่ๆก้อลุกยืนขึ้นมาไล่ตามทงบังเฉยเรย ทั้งที่ตอนแรกบอกว่าจะไม่ยืนจะไม่ยื้ยทงบังจะไม่ดันทงบัง สรุปคือ เรากะเพื่อนๆแล้วก้อรุ่นพี่ เกือบโดน "เหยียบ" แถมยังมีอีนังชบาแก้วตัวใหญ่ยักษ์ มายืนบังอีกอ่ะ )

 

น้องๆแฟนคลับ ยังคงไล่ล่าทงบังต่อไปจนถึงรถตู้ ตอนแรกเราจะว่าจะไม่เดินตามไป แต่อยู่ๆๆๆ ก้อนะ อ้าว!!! เวง!!!! กรี๊ดดดดด!!!! คนที่จมูกโด่งๆ สวยๆนี่คือ เจจุงช่ายม่ะเนี่ย แล้วไอคนที่ใส่หมวดลายขาวดำคือ มิกกี๊ซะงั้น สรุปคือ เรามาอยู่หน้ารถตู้แล้วอ่ะ 555+ งงมากๆ มาตอนไหนเนี่ย สงสัยขามานพาไปเองมั้ง =_=" เจจุงที่นั่งอยู่ในรถตู้นี่ นิ่งมากๆๆๆ ไม่กระดุกกระดิกเรยอ่ะ แต่ชีก้อสวยโคดๆๆๆ ส่วนมิกกี๊ก้อนะ นั่งโยกหัวไปโยกหัวมา น่ารักมากๆๆ คนอื่นๆมองไม่เหง ฟิลม์ที่รถดำมากๆ มองไม่ค่อยเหง สุดที่รักของเราก้อไม่รุ้อยู่ไหนหาไม่เจอ งุงิ งุงิ

 

เรยกลับมาร่วมกลุ่มกานที่หน้าทางออก เพื่อตกลงว่า จะทำอะไรต่อ จะตามต่อมั้ย เพราะวันนี้ ทงบังชินกิ มีกำหนดการไปที่ hot wave ตอนสองทุ่มครึ่ง แล้วก้อไปที่ Seed ตอน สามทุ่มครึ่ง หลังจากที่คุยกานอยู่สักพัก ผลสรุปคือ ไปที่ Seed เรยหล่ะกาน hot wave ไม่ต้องไปหรอก เพราะคงมีคนตามไปที่นั้นเยอะ พวกเราเรยไปดักรอทงบังที่Seedตอน2ทุ่ม ไปจองที่ก่อนด้วย ก้อเรยกลับไปตั้งหลักกานที่มาบุญครอง พอไปถึงที่นั่นก้อ บ่าย2บ่าย3แล้วอ่า ก้อเรยแยกย้ายกานไปกินข้าวแล้วนัดเจอกานตอน6โมงเย็น เตรียมตัวไป Seed แต่กว่าจะไปที่Seedได้ แมร่งงงงง  โคดเหนื่อยเรยอ่า คิดดูดิ เดินจากพารากอน ไปถึงประตูนํา เพราะว่ารถติดมากๆ ไม่มีรถว่างเรยง่ะ กว่าจะเรียกรถแท๊กซี่ได้ก้อนะ โบกเปง10คัน แถมตอนนั้น จะทุ่มครึ่งแล้วอ่า ในที่สุดเราก้อเรียกรถได้คัน แทบจะกระโดดหอมคอคนขับกานทั้งคัน แบบว่านะ ในที่สุดพวกนู๋ก้อจะได้ไปหาทงบังแล้ว ดีใจมากๆ พอไปถึงที่ Seed เอ่อ คนก้อไม่มากไม่น้อย ดีๆๆ จะได้เหงทงบังชัดๆ ระหว่างที่กำลังนั่งรออย่างเซ็งๆ ก้อมีพี่สต๊าฟคนนึงมาขอความร่วมมือให้เข้าไปนั่งรอในตึก พวกเราก้อโอเคได้คะพี่^^  -แล้วพี่เค้าก้อเล่าให้ฟัง ว่าที่สนามบินอ่ะ หลังจากที่ทงบังโดนแฟนคลับรุมทึ้ง  มิกกี๊โดนข่วนที่คอ เจจุงโดนเบียดจนหัวไปโขกโดนอะไรสักอย่าง ชางมินโดนแฟนคลับเบียดกระแทกอย่างแรง จนหน้าเสียไปเรย เซียก้อจะร้องไห้ ยุนโฮโกรธมากๆ แถมมิกกี๊ก้อร้องไห้ไปแล้ว2ครั้ง O_Oอึ้งไปเรยคะ แบบว่า พวกเค้าเสียความรู้สึกมากๆ เพราะว่าพวกเค้าไม่เคยโดนแฟนคลับที่ประเทศไหนข่วนหรือกระแทกรุนแรงอย่างนี้มาก่อน ทั้งๆที่ฮ่องกงหรือจีนว่าแรงแล้วนะ โอ้วแม่เจ้า เทียบไทยไม่ติดเรยคะ พวกเราเหล่า แฟนคลับเสียใจมากเรยคะ พี่เค้าเรยบอกว่าขอความร่วมมือหน่อยนะคะ น้องๆๆ ให้น้องที่นั่งข้างหน้าอย่าลุก แล้วก้อให้ช่วยกันไม่ให้ข้างหลังมาดึงหรือยื้อทงบัง แล้วน้องข้างหลังก้อช่วยนั่งอยู่กะที่เฉยๆ แล้วก้อพวกทงบังมาให้พูดว่า " I'm sorry Dong Bang Shin Gi แล้วก้อ ร้องเพลงวันเกิดให้มิกกี๊" และแล้วเวลานั้นก้อมาถึง เวลาที่ทงบังชินกิเดินทางมาถึงที่ Seed แบบว่า ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหรือป่าวที่ Hot wave แบบว่า พอทงบังมาถึง Seed ก้อรีบเดินอย่างรวดเร็วไปที่ลิฟท์ มีน้องคนนึงสังเกตุเหงว่า เจจุงเกาะแขนการ์ดคนนึงแน่นมากๆ ท่าทางชีคงจะกลัวมากๆเรยอ่า แต่ตอนที่พวกเราบอกว่า " I'm sorry Dong Bang Shin Gi " มีคนสังเกตุว่าหนึ่งในสมาชิกทงบัง ชักงักเมื่อได้ยินคำคำนี้ พอพวกเค้าไปถึงหน้าลิฟท์ซึ่งมีประตูกระจกกั้นเอาไว้น้องคนที่นั่งอยู่แถวนั้น สังเกตุเหงว่า ทงบังทำหน้าแบบว่า งงมากๆๆ "ทำไมแฟนคลับที่นี่มานเรีบยร้อยจังว่ะ นั่งเฉยๆไม่มีคนลุกขึ้นมายืนสักคน แถมยังขอโทดเราอีก ไม่กรี๊ดตอนที่เดินผ่าน" พอทงบังขึ้นไปข้างบนแล้ว พี่สต๊าฟบอกว่า "เมื่อสักครู่ที่ผ่านมิกกี๊โทรลงมาบอกว่า แฟนคลับที่ไทยก้อมีคนที่น่ารักๆนะ" Oh My God!!!!!!! ทุกคนที่ Seed อยู่ก้อกรี๊ดขึ้นมาพร้อมกัน แล้วพวกเราก้อนั่งฟั่งวิทยุที่ทาง Seed กำลังนั่งสัมภาษณ์ทงบังอยู่ อิอิ เสียง เซียโคดน่ารักเรยอ่า แล้วพี่ดีเจที่สัมภาษณ์ก้อให้ครายสักคน1ในนั้นอ่ะ ซึ่งเราจำไม่ได้ว่าครายพูดว่า "รักนะ" เสียงกรี๊ดดังขึ้นพร้อมกันอีกแล้ว อิอิ

 

เอาหล่ะมาถึงส่วนที่สำคัญที่สุดแล้วนะค๊า ในที่สุดทงบังชินกิก้อสัมภาษณ์เสร็จ พี่สต๊าฟก้อมาขอความร่วมมืออีกว่า ให้นั่งอย่างเก่า แล้วพูด "Dong BanG Shin Gi Welcome to thailand   ซารางเฮ" เพราะว่าคราวนี้ทงบังจะเดินอย่างช้าๆให้พวกเราได้เหงพวกเค้าอย่างใกล้ชิด และชัดเจน เปงของขวัญที่พวกเราทำตัวดี แถมพี่การ์ดยังใจดี ไม่เดินมากั้นอีกด้วย ว้าววววว

และแล้ว อยู่ๆยุนโฮสุดที่รักของเราก้อเดินออกมาเปงคนแรก แบบว่า เราอึ้งไปเรยอ่ะ กี๊ดดดดด>< ไม่ไหวแล้ว ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเหงครายหล่อ ขนาดนี้มาก่อน แบบว่าหล่อมากๆ หล่อสุดๆ อย่างกะเทพเจ้าแห่งความหล่อเรยอ่ะ ทั้งหล่อทั้งน่ารัก เฟอร์เฟ็กมากม๊าก แถมยังแต่งตัวน่ารักอีกง่ะ ใส่กางเกงสีชมพู กะเสื้อกล้ามสีดำ แถมยังมีBelt คาดอยู่ระหว่างเสื้อกะกางเกงด้วยอะ คล้ายๆ ชุดเอี้ยมอ่ะ ว่าแต่สะกดถูกมั้ยเนี่ย ช้านยิ่งโง่ภาษาไทยอยุ่ด้วย แล้วยุนยุนก้อเดินมาแบบยิ้มแย้มแจ่มใส (ช่างเปงรอยยิ้มที่ยังติดตาเราอยู่จนถึงทุกวันนี้) สวัสดีแบบไทย แล้วก้อหันมาโบกมือให้ทุกคน รวมทั้งเรา อิอิ แค่นั้นแหล่ะ ไอที่ซ้อมมาว่าจะพูดอย่างงี๊อย่างงั้น ลืมไปหมดเรยค๊า กรี๊ดอย่างเดียวเรยคะ นั่งกรี๊ดเฉยๆอย่างเดียวเรยค๊า หลังจากที่ยุนเดินไปแล้วชิมิ ก้อตามด้วยเจจุงคนสวย แมร่งผ.ช.อะไรว่ะ สวยกว่าผ.ญ.อีกง่ะ ขาวมากๆ ผืวดีสุด ชีเดินลงมาแล้วก้อจับผมตัวเอง แบบว่าไม่มั่นใจว่าสวยยังอ่า ต่อด้วย เซียซึ่งเราก้อไม่ได้สนใจอะไรมาก แต่ก้อน่ารักอ่ะ ว้าว!!!คนต่อไปต้องขอเม้าส์ว่า ตัวจริงหล่อมากๆ ดูดีกว่าในหนังสือ หรือว่า ในทีวี กะเอ็มวี น้องนู๋ชางมิน หล่อมากๆ กรี๊ดดดดดด ชอบมากเรยอ่า (แต่หล่อน้อยกว่ายุนนะ ชอบยุนมากกว่าอ่า) ปิดท้ายด้วยมิกกี๊ ซึ่งเราก้อไม่ได้ชอบมิกมากเท่ายุนอยู่แล้ว แต่พอวันนั้นเหงมิกระยะซูมขนาดนั้น แอบนอกใจยุนเล็กน้อย มิกยิ้มได้น่ารักได้ใจมากๆ แล้วก้อทำแบบที่ทุกคนเค้าทำกานอะ คือสวัสดี แล้วก้อโบกมือ แต่มิกมีแอบพิเศษกว่าชาวบ้าน เพราะก่อนจะกลับมิกได้กระโดดหันกลับมา บ๊ายบายแฟนคลับอีกครั้งนึง กี๊ดดดดดด โคดน่ารักเรยอ่า อย่างจะบอกวันนี้ที่ตามทงบังมาที่ Seed คุ้มๆมากม๊าก ไม่คิดว่าจะได้เหงระยะใกล้ขนาดนี้ แถมขนาดเจอเหตุการณ์แย่ๆที่สนามบินอย่างงั้น ทุกคนยังทำตัวน่ารักมากๆ ยิ้มให้พวกเราได้อย่าง friendly มากม๊าก

พอทงบังขึ้นรถกลับโรงแรมไปแล้ว พี่สต๊าฟได้มาบอกพวกเรา "วันนี้5หนุ่มทงบังชินกิ ประทับใจแฟนคลับทุกคนที่ Seed มากๆเรยนะ " โห!!!!! ได้ฟังแค่นี้ก้อดีใจแล้วอะ แถมยังบอกว่า "จะลืมเรื่องที่สนามบินแล้วมาเริ่มต้นกันใหม่นะ" กรี๊ดดดดดดด รัก ทงบังชินกิจังเรยคะ

 

ว้าว!!!! วันนี้มีความสุขมากๆเรยคะ ทั้งดีใจทั้งปลื้มใจ แล้วก้อประทับใจอีกด้วย

 

PS: อยากจะบอกว่า 5หนุ่มทงบังชินกิ ถ่ายรูปไม่ขึ้นเรยคะ หลังจากที่เราไปเหงตัวจริงมาแล้ว ตัวจริงหล่อทุกคนเรยคะ ดูดีมากๆ แถมยุนไม่ได้อ้วนเรยอ่ะคะ ตัวจริงแห้งมาก ตัวนิดส์เดียวเอง เชื่อม่ะ ว่า ยุนหน้าเล็กกว่า เจจุงอีกอ่ะ

แต่ตำแหน่ง Man Of The Match ของวันนี้ ขอยกให้ยุนโฮ เพราะหล่อได้ใจทุกคนมากๆ อันนี้ไม่ช่ายแค่ความคิดของเรานะ เพื่อนแล้วพี่ทุกคนเค้าเหงด้วยนะ เดียวจะหาว่าเราลำเอียง รักยุนมากเกินไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เหนื่อยจัง ทุกวันนี้ทำงานเกือบทุกวันเรย ไม่มีเวลาพักผ่อนเรยอ่า ร่างกายรวนไปหมดเรย ไม่สบายบ่อยมากๆ เด๋วปวดหัว เด๋วปวดหัว โอ้ยยย จะทำยังไงดีเนี่ย เหนื่อยโคดๆ เฮ้อออออ อยากพักผ่อนจังเรย อยากไปเที่ยว อยากเรียนหนังสือ อยากไปร้องคาราโอเกะ อยากทำอะไรตั้งหลายอย่าง แต่ไม่มีเวลาเรยอะ แถมทำงานก้อนะ เริ่มเบื่อแล้วอ่า แมร่งทำงานอย่างเดียวไม่พอต้องมารองรับอารมณ์คนอื่นอีก เอาเหอะ ตอนนี้กำลังหาเรื่องชิ่งจากงานอันนี้อยู่เหมือนกาน คงทำอีกไม่นานหรอก