ขอบ่นอะไรนิดส์นึงนะคะ แบบว่า เพื่องานมาลัยเนี่ย พวกพี่ตั้งแต่ปี2ขึ้นไปต้องแต่งชุดไทยไปร่วมงานอะคะ และเราซึ่งเพิ่งจะเปงพี่ปี2 ก้ออุตส่าห์ไปเช่าชุดไทยมาใส่เพื่องานนี้โดยเฉพาะ ตอนแรกก้อกะว่าจะใส่ชุดโนราห์ แต่ทำไปทำมาไม่ได้ใส่ เนื่องจากว่า พวกพี่ๆเค้าไม่ให้ใส่เวอร์ๆเกินหน้าเกินตา ชิ อย่างเซ็ง เพราะปีนี้เค้าให้ปี2แต่งเปงชาวบ้าน แต่เรื่องอะไรเราจะยอมหล่ะ ให้ใส่สไบกะนุ่งผ้าธรรมดาๆ ฝันไปเหอ ว่าช้านจะใส่ เชยจะตาย เราก้อเรยไปเช่าชุดไทยแบบอะไรว่ะ ไม่รู้ว่าเค้าเรียกว่าอะไรอ่ะ ครือแบบว่า เอามาผ้าไหมมาทำเปงเสื้อเกาะอก แล้วก้อใส่ผ้าซิ่นแบบพับจีบหน้านาง ซึ่งพับยากมากๆ (ต้องขอบคุนพวกพี่ไก่ พี่ก้อย แล้วก้อเพื่อนๆของพวกพี่ที่ช่วยนู๋แต่งชุดไทยให้สวยเด้งอย่างนี้) แล้วก้อเอาผ้าไหมอีกผืนนึงมาคลุมไหล่ โฮะ โฮะ ไฮโซ มากม๊ากเรยค๊า

 

          แต่ตอนเช้าวันที่จะไปงานมาลัยเราได้โทรไปหาน้องรหัส เพื่อจะถามว่ามาถึงมหาลัยยัง รู้มั้ยมานตอบเราว่าอะไร "ตอนนี้ผมจะถึงบ้านแล้วครับ บ้านผมอยู่ที่ยโสธร" กรี๊ดดดดดดดดดด แมร่งอะไรว่ะ เมื่อวานกรูก้อโทรไปหา พี่แน๊ตๆ ก้อไม่ไป แล้วนี่ แกยังไม่ไปอีก อ๊ากกกกกกกกก ช้านเช่าชุดมาแพงนะโว้ยยยยยย รู้มั้ยว่า เงินค่าเช่าชุดนั้นอ่ะ ซื้อผู้ชายได้ตั้งเยอะนะยะ งืมมมมมมมมม เซ็งโว้ยยยยยยยยย อยากซื้อผู้ชายอ่า

        

         วันเสาร์เรานอนแค่3ชม.เองอ่ะ แมร่งไม่อยากลุกจากที่นอนเรยอะ ง่วงชิบหาย รู้งี๊ไปเองดีกว่า เพราะเราไม่รู้ว่ารถไฟออก7โมงครึ่ง เรยไปกะเพื่อน นัดเจอกานที่มหาลัยตอนตี5กว่าๆ พอรถไฟมาช่ายมะ แมร่ง ขึ้นไปถึงไม่มีที่นั่ง อันนี้ยังไม่โกรธ เพราะ ทำไปทำมาก้อหาที่นั่งได้ แต่ก้อนอนไม่ได้อ่า นั่งดูพวกปี3ซ่อมน้อง อย่างมันส์ สนุกโคด พอไปถึงที่เพชรบุรี ก้อต้องนั่งฉิ่งฉับทัวร์ไปที่พักต่ออีก อันนี้โกรธจริงๆแล้วอ่ะ แมร่งข้าวก้อไม่มีให้กรูกิน รถก้อไม่พอ เงินก้อเก็บไปแล้ว ทำไมกรูต้องมาจ่ายเงินเพิ่มอีกหล่ะ แบบว่านะ รถไม่พอ แต่มานก้อรอได้นิ่ แค่2ชม.เองทำไมพวกกรูจะรอไม่ได้หล่ะ พวกมรึงแหล่ะ อีห่า บ้ากิจกรรมกานมากหรอ รอแค่2ชม.จะตายกันหรือไง ยังกะเสือกกะสนไม่เช่ารถมาอีก เพื่อที่จะได้ไม่ต้องรถ2ชม. เรื่องที่พวกมึรึงเก็บเงินกรูเพิ่มไม่เท่าไหนหรอก กรูไม่ได้งกนะ แต่ทำไมพวกที่ไปกะรถเที่ยวแรก ไม่ต้องจ่ายหล่ะ เงินก้อเก็บเท่ากัน แล้วไอ2ชม.น่ะ ทำไมจะรอไม่ได้หล่ะ ก้อตอนแรกรอรถที่พวกมรึงไปเช่าก้อนะ ชม.นึงแระ ขับไปอีกสักพัก ก้อไปแวะรับพวกปี4 ที่กินข้าวอยุ่ที่บิ๊กซ๊ รอแมร่งอีกครึ่งชม. สรุปก้อ2ชม.เท่ากับเวลาที่รอรถเที่ยวแรกวนกลับมารับหล่ะว่ะ อีเลว

 

          เอาหล่ะ พอไปถึงที่พัก ก้อนะ ห้องนอนดีๆสะอาดๆแล้วก้อมีแอร์ โดนพวกที่มาถึงเที่ยวแรก แย่งไปหมดแล้ว อย่างเคือง อารมณ์เสียมากๆ ตอนแรกก้อรถ ต่อมาก้อที่นอน ไม่มีอะไรดีๆเรยหรอว่ะ ห้องที่เราได้นะ ไม่มีแอร์ไม่ว่า หรอก แต่พัดลมสักตัว มานยังไม่มีให้เรย นอนกันทั้งห้องตั้งเกือบ 30 คน ต้องเปิดหน้าต่างนอน เพื่อที่ว่าจะได้มีลมพัดเข้ามาบ้าง แต่ลมไม่ได้พัดเข้ามาอย่างเดียวอะดิ ยุงกะแมลงต่างๆนาๆมานก้อเข้าด้วย กัดกรุอย่างเจ็บ แถมคันอีกด้วย โอ๊ยยย หงุดหงิดอย่างแรง โมโหมากๆ ตอนแรกกะว่าจะไม่เข้า เพราะไม่มีพี่ไม่มีน้องมาร่วมงาน แต่กรูเช่าชุดมาแล้วจะไม่ใส่ก้อเสียดาย ก้อเรยไปร่วมงานอย่าง เซ็งๆๆ แต่แอบหลับไปหลายครั้ง ง่วงมากๆ รูปก้อไม่ได้ถ่าย งานมานเริ่ม 6โมงเย็น แต่เลิกตี1กว่า ครายมานจะมีอารมณ์ถ่ายว่ะ เครื่องสำอางก้อลอก หน้าก้อมันอีก อย่างเซ็ง

 

       แถมกว่าจะนอนกะนะ ตี3 กว่าจะทำอะไรเสร็จ อาบนําอีก แมร่งเสียเวลาโคด ก้อนอนยังไม่อิ่มเรยมาปลุกกรูอีกตอน6โมงครึ่ง  แมร่งกรูจะไม่ว่าอะไรมรึงเรยถ้ารถออก 8โมง แต่นี่รถออกจากที่พัก 10โมง อีห่า จะปลุกกรูขึ้นมาทำเชรี่ยไรว่ะ กว่าจะไปถึงสถานีรถไฟก้อ 11โมง รถไฟมากี่โมงรู้มั้ยคะ บ่ายโมงคะ อีบ้า พวกมรึงโรคจิตกานป่าวว่ะ เลวโคด หน้ากรูขึ้นสิวเรยรู้มั้ยว่า ค่ายาหาหมอมานแพง อีบร้า อีหอย อี....... ไม่รู้จะสรรหาอะไรมาด่าพวกแมร่งแล้ว โมโห หงุดหงิด อารมณ์เสีย ฯลฯ

 

       ขอโทด แล้วก้อขอบคุน ทุกคนที่มานั่งทนฟังเราด่า มาอย่างอดทนด้วยนะคะ